از قدیم گفتن از ماست که بر ماست... برای همین هم چند روزیه خودم رو جریمه کردم... جریمه ای که خیلی برام سنگینه... ولی باید بپردازمش... 

همیشه می گن وقتی کسی خطایی کرد یا اشتباهی رو انجام می ده باید جریمش کرد... ولی نه خطایی انجام دادم نه درستی! 

دل رمیـــده آرامیــدم در میـان دوســـتان

دل سپرده قد کشیدم اندر میان بوستان

توی صحبت ها مون بیشتر از دو سه بار گفت که همه چی درست میشه! که سری آخر بهش گفتم چیزی قرار نیست درست بشه! اگه همه چی بخواد درست بشه دیگه دنیا بی معنی میشه! زندگی بی معنی میشه!

قرار هم نیست همه چی درست بشه و اونطوری که من می خوام باشه! ولی نمی دونم چرا همش به خودمون امید می دیم!! واقعیتش اینه که همه مشکل هایی که ما داریم همیشه هست به نحو مختلف! فقط هم خودمون اسم مشکل رو می ذاریم و بهشون می گیم مشکل! ولی همه ی این به اصطلاح مشکلات جزوی از زندگیمون هست.. !

تا حالا کسی رو ندیدم بی مشکل باشه! فقط نحوه ی برخورد و گفتنشون فرق می کرد، یکی یه درد کوچیک رو اونقدر می گه و غُر میزنه که از کل زندگی سیر میشی، یکی دیگه هم اصلن براش مهم نیست! 

ولی قشنگ ترین زندگی اونیه که بیشترین درد رو داشته باشه!

قوی ترین آدم اونیه که تو این مشکلات کم نیاره!

بهترین همسفر اونیه که حتی تو بدترین شرایط ترکت نکنه!

برا همین هم هر موقع با کسی صحبت می کنم که از مشکلاتش می گه، بهش نمی گم همه چی درست میشه! می گم ادامه بده! درستش کن!

پ.ن: جمله ی "درست میشه" حس خوبی بهم نمیده!

داستان اون پیرمرده که تو قمار خونه قمار می کنه و براش مهم نیست که ببره یا ببازه رو شنیدین؟

یه روز یه جوونی ازش می پرسه تو که نه شوق بازی داری نه سرمایه ی برد، چرا بازی می کنی که ببازی؟

گفت من هستم تا کسایی که شوق بردن دارن بیان، اگه من نباشم که تو ببری به چه امیدی دوباره بر می گردی؟؟؟

پ.ن: شاید بی ربط باشه ولی هر کسی تو زندگی یه دل داره وقتی هم که دلش بشکنه دیگه شکسته...

پس مواظب دلت باش  ; )

در نبرد بین انسان های سخت و روزهای سخت، این انسان های سخت هستند که می مانند...

‎10 قانون زندگی که آموختم: 

1. هر آنچه که هستی و داری بپذیر.

2. فقط برای تغییر خودت تلاش کن.

3. قضاوت نکن حتی خودت را.

4. از هیچ چیز و هیچ کس شکایت نکن حتی خودت.

5. برای انجام هر کاری هیچ محدودیتی نداری پس تلاش کن.

6. فقط خودت را دوست داشته باش، آن هنگام است که دیگران را دوست می داری.

7. سپاس گذار آنچه که داری باش.

9. هیچ تضادی تو زندگی وجود نداره!

10. همسفر خوبی باش!

حقایقی که برایمان کلیشه وار در جملات قشنگ و رنگی تکرار شد و تنها چیزی که آموختیم این بود که بگوییم آری حقیقت تلخ است! و هر که جمله ای از حقیقت گفت، گفتیم آفرین، به به و باز خودمان را گول زدیم که واقعیتی هم هست...

همیشه حرف از حقیقت زدیم ولی کسی را ندیدم از واقعیت بگوید! واقعیتی که همه زندگی اش می کنیم.. واقعیتی که همه بدون توجه به اطرافیان و یا حتی خودمون زندگی اش می کنیم! واقعیت دردی که می کشیم! واقعیت اینکه آنقدر غرق در زندگی شدیم که ذره ای محبت را فراموش کردیم! واقعیت اینکه فقط حرف های زیبا می زنیم! واقعیت این که آنقدر از حقیقت دوریم که فقط آن هم عده ای آن را به زبان می آورند! واقعیت اینکه همه ی حقیقت های زشت را پذیرفتیم و خودمان را متقاعد ساختیم که زندگی همین است!

آری اگر از من بپرسند که حقیقت تلخ تر است یا واقعیت می گویم واقعیت تلخ تر است...

فقط به این زندگی در واقعیت و به گفتن حقیقت هایی که نمی دانیم آیا واقعاً حقیقت است یا نه، عادت کردیم!

یاد جمله ای افتادم که می گه :"مردم زیبا حرف می زنند ولی زیبا زندگی نمی کنند"

پ.ن: یادم نیست جمله رو کی گفته اگه شما می دونید به منم بگید.

جبران ناپذیر ترین خیانت اینه که به خودت دروغ بگی...!!!

در پس این ایام و ساعات، سخت می گذرد...

اما و اگر و ای کاش دگر ندارد سود...

ره سخت دشوار است...

رهرو و همره و یار کم یاب است...

آری این چنین است یاران...

غریبانه سفر کردن سخت است...

در مقابل کاری که برای مردم انجام می دهی انتظار تشکر نداشته باش، این خود نوعی گدایی است. 

زیرا خودداری به هنگام سرگردانی و گمراهی، بهتر از سقوط در تباهی هاست...

"نامه ی 31 نهج البلاغه"