خیره می شم به قرص کامل ماه!

خیلی انرژی دهنده است.. ولی عجیب دلگیرم می کنه!

در  عین حال که انرژی می ده، دلگیر می شم و می رم تو لک.. 

بعد چند دقیقه از تو کما درمیام و با یه لبخند به مسیرم ادامه می دم..

غرق بودن در گذشته است!

یعنی چی؟

یعنی نپذیرفتن این که گذشته، گذشته است...

نه پایانی برای آرزوهای تو...

سخت نیست در سختی بودن!

در آسایش بی تو بودن سخت است!

الهی..

فراموش کردن سخت نیست!

دل کندن سخت است!

الهی..

مرگ سخت نیست!

فقط زنده بودن سخت است!

هیج کس از آن تو نیست! حتی فرزندت باشد!

هر انسانی برای خویشتن خویش است! آرزویی دارد بلند!

اگر پرواز کردن را بلد نیستی، لااقل مانع پرواز دیگری نشو...

انسان ها زندگی کردن را نیاموخته اند... !

و تا آن هنگام که عشق به خویشتن را نیاموزند، زندگی نمی کنند...

امیر! یادت باشه که اطرافیان تو نیز در زندگی تو سهیم هستند! هرچقدر در فاصله ای دور باشند!

عهد می بندم:

عهد می بندم از لحظه لحظه های زندگی ام بهترین استفاده را کنم و آگاه باشم..

عهد می بندم سخت در راه آنچه که خدمت به دیگریست تلاش کنم..

عهد می بندم سکوت کنم! 

عهد می بندم ادامه دهم حتی وقتی شکسته شدم..

عهد می بندم صادق باشم..

عهد می بندم گله و شکایت را فقط نزد او برم نه نزد کس دیگر..

شاید روزی آن را نوشتم...

"همه چیز به موقع اتفاق میفته! هیچ چیز خارج از زمان خود رخ نمی ده"

و باز ادامه می دم...

یا منفعل هستند یا فعال!

کسانی که جریان زندگی را درک می کنند و در تلاشند، موفق هستند، مهم نیست تو چه جایگاه و مقامی باشند مهم اینه که فعال هستند و پرتلاش!

و کسانی که همیشه زندگی را بخت و اقبالی می بینند که در آن بازنده هستند و هیچ گاه شانسی برای برنده شدن ندارند. همیشه منفعل هستند.

"باید اول استاد خویش باشی و بعد استاد دیگران!"

خیلی فکرم درگیر شد! درگیر اینکه وای که چه حرف هایی به دیگران می زدم و خودم رعایت نمی کردم...

وقتی که خویش انضباطی رو تو زندگی شخصی رعایت کنیم! و مراقب سلامت جسم و روحمون باشیم دیگه چه باکی از دیگران داریم! چه باکی از تنهایی داریم!

راستی چقدر استاد خویش هستیم!!!

"عبادت چیزی نیست جز زیستن در جامعه!"

                                                                                                                      امیر موسوی

سخت است در جمعی بمانی و بدانی و باز تنها باشی!

سخت است محکم باشی و بشکنی!

سخت است آنقدر استوار بمانی تا نه حرفی برای گفتن داشته باشی نه سکوتی برای شکسنن!

سخت است...

کار کن، آنگونه که نیاز به پول نداری.

عاشق باش، آنگونه که هیچ کسی شما را ناراحت نمی کند.

برقص، آنگونه که کسی شما را نگاه نمی کند.

بخوان، آنگونه که کسی صدایتان را نمی شنود.

زندگی کن، آنگونه که بهشت بر روی زمین است.

پ.ن: گاهی خوندن چندتا جمله نگرش آدما رو تغییر می ده! هر چند وقت یه بار لازمه... شما چقدر انرژی می گیرین؟ چند وقت یه بار وقت میذارین برا خوندن مطالب؟؟؟؟

                                         آنچنان باش

                                                 که این سختی برای دیگران آسان شود...

داشتم نوشته هام رو مرور می کردم که رسیدم به خلاصه ی کتاب هنرعشق ورزیدن از اریک فِروم. که چند سال پیش فایل پی دی اف اش رو خوندم. کتابی با حجم کم ولی پر محتوا! ارزش حداقل یه بار خوندن رو داره...

جوهر عشق تشکیل شده از :

نثار کردن: برترین مظهر قدرت آدمی است. از دریافت کردن شیرین تر است چون احساس زنده بودن خود را به وجود می آورد.

رنج بردن: رنج بردن برای چیزی و پروردن آن.

عشق و رنج جدایی ناپذیرند.

احترام: توانایی درک طرف. آنچنان که وی هست و آگاهی از فردیت بی همتای اوست. یعنی علاقه به این مطلب که دیگری آن طور که هست باید رشد کند و شکوفا شود...

فرق احساس مسئولیت با اجرای وظیفه:

احساس مسئولیت امری درونی و ارادی است و توانایی و آمادگی برای پاسخ را داری ولی در اجرای وظیفه این جنین نیست.

پ.ن: دی ماه این کتاب رو معرفی کرده بودم. برای دانلود اینجا کلیک کنید.

سراسر درد است...

دردهایی که نه می توان فریاد کرد...

نه می توان درمان کرد....