صبـــر، قانون بزرگ ترین درس معنوی است.

عشق، حاصل بزرگ ترین درس معنوی است.

و بزرگ ترین درس معنوی، آزادی معنوی (زیستن در زمان حال) است.

مرد بودن سخت است...

باید همچو کوه باشی تا به دوست داشتن کسی که دوستت دارد خدشه وارد نشود!

باید همچو آب روان باشی، تا از تظاهر به دوست داشتن کسی که دوستت ندارد، بگذری!

باید آنقدر قدرتمند باشی، تا آنکس که تو را دوست دارد حتی در لحظه هایی که نیستی به تو تکیه کند!

باید آنقدر کوچک باشی و از خویش بگذری تا بتوانی برای کسی که دوستت دارد باشی!

باید آنقدر بزرگ باشی، تا بتوانی پذیرای دوست داشتن کسی که دوستت دارد باشی!

آری، مرد بودن سخت است...

باید آنقدر عمیق باشی، تا درد کسی که دوستت دارد در تو غرق شود!

باید آنقدر وسیع باشی تا در هر نقطه ای از زمان و مکان حضورت را حس کند!

آری...

شاید اینگونه است... شاید... و شاید تعرف دیگری هم داشته باشد که من هنوز بلد نیستم...

حال من خوب است! این جا همه چیز خوب است! ملالی نیست...!

می دانم خیلی وقت است نامه نمی نویسم برایت...

هم خیلی دل تنگم هم خیلی مشغول.

دل تنگی ام آنقدر هست که کلمات توان توصیفش را ندارند و نه هیچ کس حوصله ی خواندن آن را!

و مشغولی ام آنقدر هست که جسمم از درد بی تاب است و لحظه ای آرام ندارد...

نمی دانم! شاید تو هم دل تنگ باشی! و شاید روزی رسد که دل تنگی مرا هم درک کنی.. شاید!

این روزها کمتر می نویسم و بیشتر می خوانم، کمتر حرف می زنم و بیشتر نگاه می کنم! چه درد مشترکی!

می دانم! روزی دلتنگ نامه هایم می شوی... می دانم!

شاید دردی باشد!

شاید حرفی باشد!

شاید عشقی باشد!

شاید دوری ای باشد!

شاید سکوتی باشد!

شاید نگاهی باشد!

نمی دانم ولی حتماً یکی از همین شاید های ساده ی زندگی باید باشد، شاید!!!

برای انجام کاری رفته بودم مجتمع قضایی! فضایی پر از انرژی منفی و خستگی... موقع برگشتن داشتم فکر می کردم چی می شد خدا کاری کنه کار کسی به این جور جاها نیفته... که یاد جمله ی بروس لی افتادم که می گفت:

برای زندگی بهتر و بدون مشکل دعا نکن! بلکه برای بدست آوردن توانایی و مقابله با مشکلات دعا کن!

پ.ن: گاهی وقتا زندگی شرایطی برای رشد آدم ها فراهم می کنه که اگه آماده نباشیم و نسبت به موقعیتمون آگاه نباشیم، ممکنه عکس العملی نشون بدیم که بعداً دیگه نتونیم جبرانش کنیم.

برای رویارویی با مشکلات باید نرم باشی! مشکلات محکم و ضمخت هستن و تنها راهی که می توانی از آنها عبور کنی نرم و منعطف بودن است...

آگاهم کن تا آنچه را دارم قدر بدانم...

کمکم کن تا از آنچه دارم به درستی استفاده کنم...

یاری ام کن تا قسمتی از آنچه را دارم شریک شوم...

و آنگونه باشم که هنگام از دست دادنش به آن وابسته نباشم....

خیلی از دیالوگ هاش رو گفتن و استفاده کردن، ولی این قسمتی که مورفیوس به نیو بالای پشت  بوم (بعد از اینکه نیو، ترینیتی رو نجات میده) می گه:

"تو هم بعداً مثل من متوجه می شی تفاوتی است بین شناختن راه، و عبور از اون"

فراموش نکن در این دنیای فانی، فقط و فقط خودت، هستی خودت، هستی!!!

با شور و اشتیاق در جهت بدست آوردن آن ها باشیم.

تصویر ذهنی روشنی از آرزو هایمان داشته باشیم.

این تصویر مستمراً حفظ شود.

در ازای هر چیز خوبی که دریافت می کنیم حق شناس و شکر گذار باشیم.

"شاد باشید"

چون به شکستن خودت منتهی میشه... و اون موقع دیگه خیلی دیره.. خیلی...

تو زندگی مشترک باید عاقلانه به اشتراک گذاشت و عاشقانه زندگی کرد!!!

تو را سپاس بابت فرصتی که به من دادی تا به زمین بیایم و دوباره درس عشق ورزیدن را فراگیرم...

الهی،

تو را سپاس که مرا در سخت ترین و تلخ ترین لحظه ها قرار دادی تا بدانم کسی که همیشه همراهم هست تویی..

الهی،

تو را سپاس که به من جسمی دادی تا توان خدمت به خلق تو را داشته باشم..

شور و شعف داشت و در ماتم ازل ماند

آنکس کــــه ز پــرده اســــرار برون شد

نـدانســت چطــور ایــن دل خــون شــد

می و پیمانه و جام تهی، ساقی ام باش

در گـــذر این عمر فـــانی، باقــی ام باش

هنگامی که شهوت با قدرت وارد میدان می شود، خطر بزرگی که به تبع خود می آفریند محرومیت از رحمت است.