مهم نیست چی جوری به اینجا رسیدی، مهم نیست چی می خونی، مهم نیست منو میشناسی یا نه، مهم نیست برا چی اومدی.. ولی این مهمه که وقتی داری مطالب وبلاگ رو می خونی تا فکر کردی چرندیاتی بیش نیست سریع پنجره ش رو ببندی..

 

فقط یه سری دست نوشته است همین.. عقایدم، فکرم.. قرار هم نیست همه پسند باشه.. که خودم می گم 90 درصد نیست... هر چی هست من هستم نه کس دیگه.. 

لطفاً نخوانید...

تمام دنیایی که می بینم دنیایی است از آدم های مختلف.. چیزی که می بینم بینش های مختلفه.. اسم ها و قیافه ها همش یکی است فقط ظاهره، مهمترین قسمتش اون فکر و مفهومه زندگیه که برا هر کسی فرق می کنه و سطح زندگی رو مشخص می کنه...

کلمات برایم مهم نیستند چون فقط می شه با اونا بازی کرد و همیشه مخربه.. مهم مفاهیمی که از اونا داریمه..

نه حقی وجود داره و نه باطلی! چون هیچ کسی خودشو باطل نمی دونه...

من نه می توانم حرفم را ثابت کنم که راست است و نه کسی را به آن متقاعد! به اندیشه خود راضی ام..

علی و حسین و شریعتی و بودا و مسیح و ابراهیم و .. فقط اسمن.. برام مهم نیست چی جوری اومدن چی جوری رفتن.. ولی این که چه درسی ازشون بگیرم مهمه!

برای فهمیدن باید اندیشید، برای اندیشدن باید فراتر از باورها رفت، برای  فرا رفتن باید یقین به بودن داشت!!

تمام حرف هایم مفاهیمی است که درک کردم شاید درست باشد شاید نه!

نمی دانم.. ولی این حق را دارم که بنویسم.. گوش بدهم.. و آنچه را که فکر می کنم تصمیم بگیرم..

هیج کسی نه حق است و نه باطل..